Svensk ordbok 2009, webbversion
vin
`
dla sig
verb
vindlade vindlat
vind·lar
●
ibl. med partikel som anger rörelseriktning, t.ex.
fram
vindla
form.
vindla sig (fram) (ngnstans)
sedan 1905
Subst.:
vbid1-899188
vindlande
,
vindling